شب قبل از برگشتن...عمو «ف...»...مي گه:"دفعه بعد كه ميام خونتون نبينم پا شي بري تو اتاق بشيني پاي كامپيوتر و در رو خودت ببندي...اگه بري ميام در رو باز مي كنم و سيستم رو هم قطع مي كنم..."...
باز همون لبخند تلخ...با يه ... بد...
خوشبختانه كسي معني اين لبخندم رو نمي دونه...حرف هايي كه پشتش پنهان شدن رو هم نمي بينن...شايد روزي معني ش رو بفهمن...