دو تا پسر بچه...دورخيز مي كنن...از تنه يه درخت بالا مي رن و مي پرن پايين...اوني كه كوچيكتره بالاتر مي ره و بعد مي پره...
«كو...» مي گه:"اون يكي بيشتر مي ره بالا..."...
مي گم...آخه كوچيكتره...سبك تره...فرزتره...
تكيه دادم به ديوار كوتاه...زل مي زنم به يه گوشه...
به «كو...» مي گم...چرا قبلنا اين موقع ها حال مي كرديم...كيف مي داد...
مي گه:"چون قديما به فكر آينده نبوديم..."...

پ.ن:...كوچيكتر...سبك تر...كوچيكتر...
ب.ر.ن:...Coming Soon...