"تو سرزمين يخ ها پر از سكوت غمناك
هميشه باد قطبي هميشه برف و كولاك
رو سردي لب من ملال غم نشسته
طوفان وحشي شب كوه يخُ شكسته
كوه يخم من كه رو آب شدم شناور
داغ حوادث مي كنن آبم سراسر
نه جنگل سبز نه باد قطب
نه كوه سنگي نه دشت صحرا
هميشه اينجا كولاك و باد
نه كلبه پيداست نه خط جاده
بهارُ اينجا كسي نديده
زمين قطبي همه ش سپيده"...