از يه شكلي «شروع» مي كنن و مي گن اين «اولين»ه...يه معني تازه...كه «بعدها» هم مي توه «خوب» باشه و هم «بد»...«اولين»...
بعد مي گن اين اولين حرف «الفبا»ست...مي پرسي «الفبا» چيه...خوب الفباست ديگه...همون اشكالي كه «قرار»ه همه رو ياد بگيري، و «قرار»ه زندگي «آينده» تو رو «بسازن»...
اينا «الفبا»ن...مدت زيادي، هر روز با يه شكل «جديد» آشنا مي شي...تا اينكه يه روز به يه شكل مي رسي و معلمت مي گه...اين «آخرين» شكله...يعني كلمه و مفهوم جديد كه تو اون مقطع اصلاً شايد بهش توجه نكني...اما يه روزي مي رسه كه «مي تونه» سرمنشأ حركت هاي «بزرگ» بشه...مي تونه سرمنشأ...