ما را براي زندگي آفريدند...
بي گمان زندگي هزاران معنا داشت...
خود هزاران تفسير داشت...
هر ديوانه اي ذره اي از آن گرفت...
زندگي را براي گذشتن دادند...
تا به معناي ديوانگي خود رسيدم...
تاب هزاران اميد را از خويش بريدم...